O homeopatii
Co wyróżnia ludzi wybitnych? To, że myślą i działają w sposób nieprzeciętny. Samuel Hahnemann, twórca homeopatii, bez wątpienia był człowiekiem wybitnym. Na przełomie XVIII i XIX wieku, poprzez uważną obserwację natury, odkrył jej stałe prawo: similia similibus curentur – podobne powinno być leczone podobnym. Z powodzeniem zaczął stosować je w praktyce lekarskiej, tworząc spójny system przywracania zdrowia, rozumianego jako powrót do równowagi i homeostazy organizmu. System ten nazwał homeopatią.
Hahnemann zdecydowanie wyprzedzał swoją epokę duchem i sposobem myślenia. Opierając się na ówczesnych podstawach naukowych, a jednocześnie ufając własnej intuicji, nie podporządkował się obowiązującym paradygmatom. Stworzył nowy sposób postrzegania zdrowia i choroby, oparty na prawach natury, zasadzie podobieństwa, pojęciu siły życiowej oraz indywidualizacji pacjenta.
Dążąc do skutecznego przywracania zdrowia, poprzez doświadczenie i obserwację opracował nową metodę wytwarzania remediów, dziś znanych jako leki homeopatyczne. Zauważył, że im bardziej rozcieńczona substancja, tym większa może być jej skuteczność. Kolejnym etapem było tworzenie preparatów dynamicznych, potencjonowanych poprzez rytmiczne wstrząsanie. Tak przygotowywane remedia, stosowane w różnych dolegliwościach, przynosiły znaczące sukcesy terapeutyczne, m.in. podczas epidemii cholery i tyfusu.
Dziś, ponad dwieście lat po działalności Hahnemanna, Luc Montagnier – laureat Nagrody Nobla – w filmie „Water Memory" (dostępnym w Internecie) przedstawia laboratoryjne dowody wyjaśniające, dlaczego to, co twórca homeopatii odkrył intuicyjnie i zastosował w praktyce dwa wieki temu, może działać i być skuteczne w procesie przywracania zdrowia oraz harmonizacji ciała, umysłu i ducha.
Wiele metod leczenia stosowanych w czasach Hahnemanna nie przetrwało próby czasu. Homeopatia natomiast nie tylko przetrwała, lecz nadal się rozwija, tworząc nowe remedia i przynosząc ulgę milionom ludzi na całym świecie. Dobrze funkcjonuje w Europie (m.in. we Francji, Niemczech i Szwajcarii), w Ameryce Południowej – w Brazylii jest oficjalnie uznana i włączona do narodowego systemu opieki zdrowotnej, a w Argentynie, Ekwadorze i Wenezueli praktykowana przez dyplomowanych lekarzy. W Indiach działają liczne kolegia, szpitale i kliniki homeopatyczne finansowane przez państwowy system ochrony zdrowia.
W Londynie do niedawna funkcjonował The Royal London Homeopathic Hospital, założony w 1849 roku, obecnie działający pod nazwą The Royal London Hospital for Integrated Medicine. Powszechnie wiadomo również, że brytyjska rodzina królewska, a w szczególności zmarła królowa, korzystała z homeopatii i medycyny komplementarnej. Zakres instytucjonalnego funkcjonowania homeopatii wydaje się być regulowany głównie przez lokalne prawo obowiązujące w danym kraju.
Homeopatia jest jedną z metod oferowanych przez medycynę naturalną – stanowi jej integralną część, obok takich dziedzin jak ziołolecznictwo, akupunktura, medycyna chińska, ajurweda czy hirudoterapia.
